Ταξιδεύοντας στο χώρο και χρόνο του διαδικτύου βρίσκεις αρκετά ενδιαφέροντα.......
ένα που με εντυπωσίασε είναι το παρακάτω...και με εντυπωσίασε γιατί δείχνει το μέγεθος της αγάπης μέσα σε μια "σχέση"...
Το παραθέτω χωρις περισσότερα.........
Σ αγαπώ με την αγάπη που δεν διεκδικεί τίποτε
για την καρδιά που σε πόνεσε
σε αγαπώ
με την αγάπη
που θέλει
για σένα
να ζεις ευτυχισμένος
και ας μη μάθεις ποτέ
που είμαι ή που μπορεί να είμαι
σε αγαπώ
με την αγάπη
που θέλει να ξέρεις ότι χαμογελάς
σε αγαπώ
με την αγάπη που ξέρει ότι ποτέ δεν θα ακουμπήσει
σε ότι κρατάς στα χέρια σου
σε αγαπώ
γιατί ξέρεις να αγαπάς
το χτες και το σήμερα σου
σε αγαπώ
γιατί
το δικό μας αστέρι
το κρατάς
εκεί που είναι
στην αρχή ενός ονείρου
μεταξύ γης και ουρανού
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
"Σ αγαπώ με την αγάπη που δεν διεκδικεί τίποτε".
Ο ορισμός της Αγάπης.
Πολύ όμορφο ποίημα, Δημήτρη! :)
Μια και μιλάμε για ορισμούς, θα επαναλάβω τον κλασικό της αγάπης: είναι αυτό που δεν γνωρίζει όρους και όρια! (τ' ακούς εσύ από πάνω;)
Δημητράκη, πολύ το ψάχνεις τελευταία και με προβληματίζεις...
ορεινέ.....μόλις το διάβασα κι εγώ έμεινα
μαριλιάκι....είναι πραγματι μοναδικό γιατί βγαζει ψυχή χωρις ποιητικές εξάρσεις
άσκαρ.....λες;;;;; και να μην το έχω πάρει και χαμπάρι;;;;;
Δημοσίευση σχολίου