Όταν αγαπάς...

Η ψυχή του ανθρώπου πρέπει να είναι λεπτή, να είναι ευαίσθητη, να είναι αισθηματική, να πετάει, όλο να πετάει, να ζει μες στα όνειρα. Να πετάει μες στ’ άπειρο, μες στ’ άστρα, μες στη σιωπή.

Όποιος αγαπά, πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής. Αυτό είναι! Πρέπει να πονάς. Ν’ αγαπάς και να πονάς. Να πονάς γι’ αυτόν που αγαπάς. Η αγάπη κάνει κόπο για τον αγαπημένο-η. Όλη νύχτα τρέχει, αγρυπνεί, ματώνει τα πόδια, για να συναντηθεί με τον αγαπημένο-η. Κάνει θυσίες, δε λογαριάζει τίποτα, ούτε απειλές, ούτε δυσκολίες, εξαιτίας της αγάπης. Η αγάπη είναι άλλο πράγμα, απείρως ανώτερο.

Και όταν λέμε αγάπη, είναι η αγαπώσα καρδιά προς τους άλλους. Το καθετί εκεί να το στρέφουμε. Βλέπουμε μια μητέρα να έχει το παιδάκι της στην αγκαλιά, να το φιλάει και να λαχταράει η ψυχούλα της; Βλέπουμε να λάμπει το πρόσωπό της, που κρατάει το αγγελούδι της; Όλ’ αυτά ο άνθρωπος τα βλέπει, του κάνουν εντύπωση και με δίψα λέει: “Να είχα κι εγώ αυτή τη λαχτάρα!”. Να, έτσι πρέπει ν’ αγαπάμε. Το επιθυμείς, το θέλεις και το αποκτάς....

Εμείς, όμως, έχουμε φλόγα για την αγάπη; Τρέχουμε, όταν είμαστε κατάκοποι, να ξεκουρασθούμε στον Αγαπημένο-η ή το κάνουμε αγγαρεία; Τι λείπει και νιώθουμε έτσι; Λείπει ο θείος έρωτας.

Αν στραπατσαρισθεί η ψυχή και γίνει ανάξια της αγάπης τότε, πρέπει να συνέλθει πάλι, για να γίνει άξια της αγάπης. Η αληθινή αλλαγή θα φέρει τον εναγκαλισμό των ψυχών. Όχι να λεμε, “πάνε τα χρόνια μου χαμένα, δεν είμαι άξιος”...., αλλά μπορούμε να λέμε, “θυμάμαι κι εγώ τις μέρες τις αργές, που δε ζούσα…”. Και στη δική μου τη ζωή κάπου θα υπάρχουν άδειες μέρες. Όμως με την αγιασμένη αγάπη τελειώνουν οι άδειες μέρες.

Όταν αγαπήσεις το, κάνεις κόπο, αλλά ευλογημένο κόπο. Υποφέρεις, αλλά με χαρά, γιατί ειναι τούτο που νιώθεις... και πόνος και πόθος και έρωτας και λαχτάρα και αγαλλίαση και χαρά και αγάπη. Κόπος, για να ζεις κοντά του-της. Αλλ’ αυτός ο κόπος δε γίνεται αναγκαστικά, δεν αγανακτείς. Ό,τι κάνεις με αγγαρεια, δημιουργεί μεγάλο κακό στο είναι σου. Το σφίξιμο, το σπρώξιμο φέρνει αντίδραση. Ο κόπος για την αγάπη, ο πόθος ο αληθινός για αγάπη, είναι θυσία, είναι ανάλυση. Ποθεί με λαχτάρα και λιώνει η ψυχή μου απ’ την αγάπη....