Η σημερινή εποχή κατακλύζεται απο σχέσεις της τσέπης. Σχέσεις που είναι δομημένες στο συμφέρον....τι κάνουμε;;;...δημιουργούμε μια σχέση την καλλιεργούμε την ποτίζουμε και στο τέλος την τοποθετουμε στο θερμοκήπιο της τσέπης μας...εκεί την έχουμε κλεισμένη κι όταν την χρειαστούμε τότε τη βγάζουμε για να την χρησιμοποιήσουμε όπως μας "βολεύει"....μόλις περάσει η μπόρα για μας... τότε την ξανακλείνουμε στην τσεπούλα μας...μέχρι η ιστορία να επαναληφθεί και πάλι απο την αρχή....
έτσι είναι η κοινωνία....αυτό θέλει τη βολή της το άραγμά της, δηλαδή το ¨"να περνάμε καλά"...
κι έρχεται ένα Σάββατο μια Δευτέρα μια στιγμή που πάμε να "εξηγηθούμε"...να "ξεκαθαρίσουμε" τη σχέση μας (γιατί πλέον μας έχει τελειώσει)...και στο τέλος σκεφτόμαστε τι είναι αλήθεια;;; αυτά που λέγαμε πριν το Σάββατο ή αυτά που λέμε μετά απο αυτό;;;
μπορούμε άραγε μετά να εμπιστευθούμε έναν άνθρωπο;;; μπορουμε να αφεθούμε σε αυτόν;;; μπορεί η καρδιά μας να ανοιχτεί;;;
Οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ...πάντα ζητάμε κάτι απο τους άλλους, ας μην κρυβόμαστε....ας μη κρυβόμαστε...
Να γνωρίζουμε όμως ένα...δημιουργούμε τελικά το κλουβί μας και ζούμε μέσα του...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου