
Αυτή η ανάρτηση δεν έχει τίτλο, γιατί απλά δε ξέρω και δε μπορώ να αποφασισω ποιος τίτλος της αρμόζει....σκεφτόμουν κατι μεταξύ....πίκρας...πόνου...βιασμού ψυχής θα έλεγα και μαλιστα απο ενα άνθρωπο που πίστεψα που στηρίχθηκα και στηριξα. Σήμερα ένιωσα τον πόνο..περισσότερο απο ότι νόμιζα...σήμερα ένιωσα την πίκρα πιο πικρή απο ότι περίμενα...σήμερα ένιωσα τον βιασμό της ψυχής μου πιοτερο κι απο τον θανατο...Ίσως ο θανατος να είναι πιο γλυκός απο αυτά που ένιωσα μέσα μου να μου διαλύουν την ψυχή και την καρδιά...
Τα γράφω και βλέπω πως ξεχειλιζω απο αίμα της ψυχής...απο ένα αίμα που όμοιό του δεν υπάρχει....
Ας είναι.... ότι έρχεται έρχεται και για καλό....
θα περάσει...θα με παραδειγματίσει...θα δειξει πως δεν αξίζει να εμπιστευεσαι...δεν αξίζει να δινεσαι...


1 σχόλιο:
Κοίτα φίλε, είναι καλό να στηρίζουμε άλλους ανθρώπους, αλλά δεν πρέπει να στηριζόμαστε σε άλλους!
Είναι απλό μάθημα επιβίωσης...
Δημοσίευση σχολίου