(δια χειρός Πάμπλο Νερούντα)
Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δε μιλεί σε όποιον δε γνωρίζει.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα
για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του
τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες
συμβουλές.
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δε βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του
ή για την ασταμάτητη βροχή.
Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δε γνωρίζει.
Αποφεύγουμε το θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό γεγονός της αναπνοής.
....για όλους που βάζουν τα πρέπει σημαία της ζωής τους....
....και επειδή απόψε θα φανεί στον ορίζοντα μια γλυκιά χειμωνιάτικη πανσέληνος.....
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


4 σχόλια:
και πόσοι είναι αυτοί που βιάζονται να πεθάνουν;
κι όμως πεθαίνουν...μέσα στην ανία...μέσα σε μια ζωή χωρίς ζωή!!!
Τα είπε όλα...
καλησπέρα
καλησπέρα μαριλίτσα....
Δημοσίευση σχολίου