21/11/08

Σχέσεις 3......Ο δράκος




Να ξεφύγουμε λίγο από τις καθαρά διαπροσωπικές σχέσεις και ας μεταφερθούμε σε κόσμους "παραμυθένιους"
Όταν παιδί ακόμη άκουγα τα πρώτα μου παραμύθια συμπαθούσα τους δράκους. Μου ήταν ιδιαίτερα προσφιλείς και λυπόμουν αφάνταστα όταν διάφοροι πρίγκιπες τους σκότωναν για να κατακτούν πριγκίπισες. Πίστευα ότι ήταν θύματα μιας μεγάλης αδικίας και με ενοχλούσε ότι τα περιχαρή ζευγάρια έχτιζαν την ευτυχία τους πάνω στο πτώμα ενός άτυχου πλάσματος.
Θαυμάζουμε και προστατεύουμε κάποια άγρια ζώα χωρίς να θεωρούμε το διαιτολόγιο τους αιτία εξόντωσης. Εφόσον θεωρούμε φυσιολογικό ένας λύκος να κατασπαράζει ζαρκάδια, γιατί να μη δείχνουμε την ίδια κατανόηση και στην περίπτωση ενός δράκου που λιγουρεύεται πριγκίπισες;
Θα προτιμούσα λοιπόν ένα παραμύθι με θέμα μια αγανακτισμένη πριγκίπισα, η οποία ζητάει από ένα ηρωικό δράκο να την απαλλάξει από διάφορους πρίγκιπες που την πολιορκούν και την παρενοχλούν με σαχλές προτάσεις γάμου. Θα προτιμούσα η πριγκίπισα να ονειρεύεται με τον δράκο, να νιώθει μαζί του και όχι να υποτάσσεται σε γλυκανάλατους πρίγκιπες. Θα προτιμούσα η πριγκίπισα να βλέπει το δράκο σαν πρίγκιπα.
Γενικά δεν έπαιρνα απάντηση στις απορίες μου και οι μεγάλοι απέφευγαν να απαντούν σε τέτοιου είδους ερωτήσεις. Η απάντηση στερεότυπη.....Οι πρίγκιπες επιτρέπεται να σκοτώνουν δράκους.
Όταν μεγάλωσα κάποια στιγμή κατάλαβα για ποιο λόγο χρειαζόμαστε και εκτρέφουμε δράκους. Τους δράκους δεν τους χρειάζονται μόνον οι πρίγκιπες για να εντυπωσιάζουν τρομοκρατημένες πριγκίπισες. Δράκους χρειάζονται και πολλοί επίδοξοι "σωτήρες", οι οποίοι αποδεικνύονται απεχθέστεροι και από τους ίδιους τους δράκους.
Δράκους χρειάζονται οι πολιτικοί για να αποσπούν την προσοχή μας από τα δικά τους σφάλματα.
Δράκους χρειάζονται τα ΜΜΕ για να αυξάνουν την θεαματικότητα-ακροαματικότηττά τους και τις πωλήσεις τους.
Δράκους χρειάζονται πάνω απ' όλα οι κυβερνώντες για να τους παρουσιάζουν ως φόβητρα, αυξάνοντας τη δύναμη και τον έλεγχο πάνω μας.
Δράκους χρειαζόμαστε κι εμείς για να απολαμβάνουμε μια αίσθηση ηθικής ανωτερότητας και να διασκεδάζουμε παρακολουθώντας τη σφαγή τους.
Κλείνοντας παραφράζω τη γνωστή ρήση..."Όσο πιο πολύ πολεμάμε τους δράκους, τόσο περισσότερο κινδυνεύουμε να γίνουμε εμείς δράκοι".
Ή μήπως έχουμε γίνει ήδη...

6 σχόλια:

Katerina είπε...

Ωραιότατο αλλά παρεπιπτόντως ποιος άγιος σκοτώνει το δράκο;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ είπε...

Με μεγάλη μετριοφρσύνη απαντώ.....
ο Άγιος...Δημητράκης!!!!

marilia είπε...

Ο... Γεώργιος ήταν, μετριόφρων μου! :) Αλλά εγώ άλλο ήθελα να πω: Γιατί δεν τολμάς ένα παραμύθι, όπως το φαντάζεσαι; Με την πριγκίπισσα να ζητά από το δράκο να την απαλλάξει από δυσάρεστες πριγκιποπαρουσίες; Ε; Θα 'θελα πολύ να το διαβάσω!!!

αρφ!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ είπε...

Μαριλία........πρώτα θέλω να το ζήσω το παραμύθι και μετά να το γράψω

marilia είπε...

Τα παραμύθια δεν τα "ζούμε", τα "νιώθουμε" και τα "φανταζόμαστε". Διαφορετικά δεν είναι παραμύθια, είναι πραγματικότητα και κάποιες φορές δε μας αφήνει να γράψουμε εμείς το τέλος, παρά το γράφει μοναχή της...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ είπε...

την πραγματικότητα όμως μπορούμε να την αλλάξουμε και να την κάνουμε παραμύθι....στο χέρι μας είναι...
Μαριλία αυτό το νιώθουμε....είναι το ζητούμενο